Aquis Querquennis

Relato dun descubrimento - AquisQuerquennis 3D

Relato dun descubrimento

Antonio Rodríguez Colmenero

Historia da evolución do proxecto científico no forte romano contado por Antonio Rodríguez Colmenero, profesor de Historia Antiga, iniciador e coordinador do proxecto de investigación en Aquis Querquennis.

Descubrimento e escavación do campamento

As primeiras enquisas foron realizadas por Florentino López Cuevillas na década de 1920, despois de visitar orecinto o 5 de xuño de 1921 con Ramón Otero Pedrayo, Vicente Risco e o avogado de Bande Farruco Pena. En 1949 foi inundada baixo o encoro das Las Conchas, de Fenosa. Esta empresa autorizou as escavacións desde 1975, baixo a dirección de Antonio Rodríguez Colmenero durante vinte anos, centrándose especialmente no cuadrante noroeste. Hoxe seguen da man de Santiago Ferrer Sierra.

O campamento, que ocupaba unha superficie de 2,5 hectáreas, estaba rodeado dun muro rectangular e cantos redondeados. Na mesma praza destacaban torres defensivas cuadrangulares entre as portas e nas esquinas. O muro foi construído con pequenos perpiaños de granito, unidos ao óso (incrustado sen cemento), tiña 3,20 m de ancho e uns 5 m de alto, e estaba cuberto por ameas semicilíndricas. O sistema defensivo posuía ademais un foxo exterior en forma de V, de 5 metros de ancho e aproximadamente 3 metros de profundidade. Tiña catro portas monumentais, das que se escavaron a Principalis Sinistra (porta principal no lado esquerdo) e a Decumana, no lado oeste. A Principalis tiña dúas aberturas, unha de entrada e unha de saída. A Decumana era similar, pero cunha única abertura. O sistema defensivo complétase co intervallum de 11 m de ancho, un espazo de seguridade sen construcións entre a muralla e a primeira liña de edificios.

Escaváronse cinco barracóns para a tropa ou estrigia, consistentes en
alineacións afrontadas ao redor dun patio central, cunha cisterna para recoller a auga da choiva. As habitacións ou contubernia eran de terra batida, dividíanse en dúas partes: espazo para durmir e os fogares. En cada unha podían vivir oito soldados. Á entrada dos barracóns atópanse unhas bases circulares, que serían a parte de abaixo dos fornos comunitarios. Hai ademais dous horrea ou hórreos rectangulares no forte, que se elevarían sobre liñas de piares de pedra
e estaban delimitados por grosas paredes con contrafortes externos. Tamén se atopou un edificio de planta cadrada, que sería o hospital ou valetudinarium, que consistía en varias habitacións cadradas ao redor dun patio central ou compluvium. É posible que este patio contase cun perístilo de columnas de madeira asentadas sobre un muro baixo de pedra. Tamén apareceu unha canle que conduciría as augas do compluvium cara ao exterior do edificio.

O edificio central, que sería o cuartel xeral ou principia, ten planta rectangular. Nel atopamos un vestíbulo flanqueado por deambulatorios cubertos e abertos á fachada. A continuación hai dúas pequenas habitacións a ambos os dous lados, que son os posibles armamentaria, onde se gardarían as armas de uso non cotía. Logo atopase un gran patio rectangular con perístilos en tres dos lados, coñecido como o foro. Despois hai unha basílica á que se accede por
unha gran entrada central e dous lados máis estreitos. No fondo estaría o área sacro-administrativa, cun templo ou aedes rodeado de cinco salas, dúas polo norte e tres polo sur, que poderían ser o tabularium ou arquivo.

Tamén se escavaron as latrinas, un edificio rectangular pegado á muralla. Nelas atopase un canle de desaugadoiro, unha cloaca central e un espazo no que estarían uns bancos de madeira ou retretes, non conservados por ser orixinalmente de madeira.

Fóra da muralla, no área máis cara ao sur, atopamos dúas bases circulares pavimentadas con tégula, probablemente foran bases de fornos cerámicos. Tamén apareceron vestixios dunha vivenda. Neste lugar asentaríase un vicus ou cannaba, que sería un pequeno poboado coetáneo ao campamento.

Crese que a unidade militar que ocupaba Aquis Querquennis fose a cohorte III, que dependía da Legio VII Gemina, cuxa base estaba en León, debido á que apareceron marcas cerámicas en tégula que así o confirman. Sería unha unidade con 600 soldados de infantería e de cabalería.

Fonte: Wikipedia

FUNDACIÓN AQUAE QUERQUENNAE VIA
NOVA

Componse de diversos edificios, construídos en datas sucesivas, na
actualidade pertencentes todos eles á Fundación Aquae Querquennae Via Nova.

O centro de interpretación Aquae Querquennae-Vía Nova está temporalmente pechado. Máis información: 988 040 127 – 988 443 001